adhd-land

proefabonnement J/M - 3 nummers voor f 15,-

De twijfels rond Ritalin: 

'Je wilt zo graag dat het goed gaat'

 

themanummer J/M - vakblad voor ouders, oktober 2000


In oktober 2000 is een themanummer verschenen over ADHD van het tijdschrift J/M - vakblad voor ouders. In dit themanummer stond ook onderstaand artikel.

Zie ook: indexpagina ADHD-themanummer J/M  voor de overige artikelen.



De twijfels rond Ritalin: 

"Je wilt zo graag dat het goed gaat"  

Monique Montanus, redactrice J/M  

Nog geen paar maanden geleden waren zowel dag- en weekbladen als actualiteitenrubrieken er vol van. Ritalin, hèt wondermiddel voor ADHD-patiënten werd in Nederland door meer dan 32.000 kinderen gebruikt. Het middel zou zelfs hoge ogen scoren in de drugsscene en werd verhandeld op schoolpleinen. 

[zie Kinderen aan de pil en de bijbehorende pagina's - red. adhd-land]

Inmiddels is alle commotie, zoals gebruikelijk, weer geluwd. Maar de ondertoon van de verhalen is wel blijven hangen: gemakzuchtige ouders bieden hun kinderen liever een kalmerende dosis in handige tabletvorm, dan een gestructureerde opvoeding.

In de praktijk is de drempel om Ritalin te gaan gebruiken echter vrij hoog. Zowel ouders als kinderen proberen vaak alles wat er maar mogelijk is aan therapieën en opvoedingsmethodes uit, vóór ze uiteindelijk hun toevlucht nemen tot medicatie. En dan nog blijft rust en regelmaat in het dagelijkse leven voorop staan. Plus een nauwgezette begeleiding voor ouders en kind.

Maar dat Ritalin je op een presenteerblaadje wordt aangeboden, is ook mogelijk, merkten de moeders van Oliver en Bas (allebei 10) tot hun verbijstering. Karin is de moeder van Oliver, een heel rustig jongetje met concentratieproblemen. In verband met verschillende eerdere lichamelijke aandoeningen is hij al van jongs af aan onder behandeling van een kinderspecialist. Zijn vriendje Bas is de oudste zoon van Sigrid. Hij is juist heel erg druk. 

Om hun leer- en gedragsstoornissen zo goed mogelijk te begeleiden, volgen Oliver en Bas Speciaal Onderwijs. Voor beide kinderen drong de school sterk aan op medicatie. Dat zou hen helpen om zich beter te concentreren, en dus hun schoolprestaties ten goede komen. Pas toen de jongens al enige tijd Ritalin slikten, kwamen hun ouders erachter dat dit medicijn in de meeste gevallen aan ADHD-patiënten wordt voorgeschreven. Hiervoor hadden zij nog nooit van Ritalin gehoord. Noch Oliver, noch Bas was ooit op ADHD-symptomen onderzocht.

"Bas is altijd al druk geweest, daardoor kan hij zich moeilijk concentreren. Hij ziet alles om zich heen gebeuren," vertelt Sigrid. "Daarom zit hij nu ook op het Speciaal Onderwijs. Daar zitten ze maar met 12, 13 kinderen in een klas. Een paar weken nadat hij op deze school was gekomen, zei de leerkracht tegen ons dat hij echt medicatie nodig had. Hij raadde ons aan om naar de kinderarts te gaan die aan de school verbonden is. Dat hebben we gedaan. We waren er eigenlijk heel erg op tegen maar ja, je doet het toch voor je kind. Je denkt: misschien gaat hij er wel beter van leren. Die kinderarts heeft hem gewogen en gemeten en schreef toen Ritalin voor. Meer onderzoek werd er niet gedaan. Na vijf minuten stonden we weer buiten."

"Onze zoon is heel rustig, het tegenovergestelde van haar kind," zegt Karin. "Maar op een gegeven moment zei de school ook tegen mij: 'Zou je niet eens naar een kinderarts gaan, want er is misschien wel een medicijn waarvan hij wat actiever wordt.' Op hun advies kwamen we bij dezelfde kinderarts terecht. Ook bij Oliver bestond het onderzoek alleen uit wegen en meten. We gingen de deur uit met een recept voor Coliargon. Ik gaf het hem alleen op schooldagen. Het ging wel lekker met Oliver, en langzaamaan vergat ik eigenlijk steeds vaker om het hem te geven. Tot zijn meester na een tijdje zei dat zijn schoolwerk toch weer achteruit ging. Ik belde de kinderarts en die zei dat Coliargon niet meer in de handel was, maar hij wist wel iets anders. 'Toch niet iets wat onder de Opiumwet valt?' vroeg ik nog. Neenee, het was een heel goed middel, zonder bijwerkingen. De volgende dag lag het recept voor Ritalin in de brievenbus."

Na een tijdje merkten beide moeders dat hun zoons wel degelijk met bijwerkingen te kampen kregen. Ze sliepen slecht, vielen af, en hadden veel last van hoofdpijn. Bas kreeg tics: hij rolde bijvoorbeeld voortdurend met zijn ogen heen en weer. Aanvankelijk slikte hij alleen op schooldagen 's morgens en 's middags een half tabletje. De school vond hem echter nog te druk. De dosering werd veranderd in twee keer per dag een hele tablet. 

Sigrid: "Toen kreeg hij die tics. Het viel me op dat hij die niet tijdens het weekend had, alleen op de dagen dat hij Ritalin gebruikte. Ik ben naar een andere kinderarts gegaan en heb hem gevraagd of die tics soms veroorzaakt werden door de Ritalin. Volgens die arts kon dat heel goed zo zijn. Hij begreep niet waarom Bas nooit eerder onderzocht was op ADHD. Ik wilde dat Bas er direct mee stopte - wie weet wat hij er aan overhoudt? Maar dat ging niet, ik moest de dosering langzaam afbouwen." Pas een paar maanden geleden mocht Bas, onder begeleiding van de nieuwe kinderarts, op andere medicijnen overgaan. "De school was het er niet mee eens. Ze zeiden tegen mij: 'Weet je wel wat je doet?'" 

"Dat zeiden ze tegen mij ook," beaamt Karin. "Ik kon het toch proberen, met die Ritalin?" 

Oliver is in verband met stofwisselingsklachten weer onder behandeling van zijn vroegere kinderarts. Toen Karin tijdens een consult liet vallen dat hij Ritalin slikte, sprong de arts bijna uit zijn vel. "Hij zei: 'Wát, Oliver Ritalin?! Waar is dat goed voor? Hij zit toch al op een speciale school! Dan moeten ze niet zomaar medicijnen gaan geven.'" 

Bas is inmiddels uitgebreid onderzocht in het ziekenhuis. De uitslag hiervan was tijdens het interview nog niet bekend. Maar Sigrid is ervan overtuigd dat hij geen ADHD heeft, volgens haar vertoont hij te weinig symptomen. Bas wordt trouwens sowieso een stuk rustiger, nu hij wat ouder wordt. 

Oliver bleek uiteindelijk problemen met zijn schildklier te hebben. Daarvoor wordt hij nu behandeld. Het gaat al een stuk beter met hem. Hij eet en slaapt goed, is actiever en is veel vrolijker.

Bas slikte bijna drie jaar Ritalin, Oliver een dik half jaar. Karin verwijt zichzelf nu nog dat ze het hem indertijd heeft laten slikken. "Je hebt wel je twijfels, maar als een arts en de school beweren dat het helpt... Je wilt zó graag dat het goed gaat. Je denkt: misschien heeft-ie dan betere prestaties op school."

"Deze kinderen hebben al een stempel doordat ze op het speciaal onderwijs zitten," vult Sigrid aan. "Andere kinderen willen daarom vaak niet met ze spelen. Ze zijn al zo kwetsbaar en onzeker. Ze vragen ook voortdurend: 'Doe ik het goed?'" 

Zowel Karin als Sigrid gingen zelf op zoek naar informatie over ADHD en Ritalin. Bij navraag op school merkten ze dat bijna alle klasgenoten van hun zoontjes Ritalin slikken. Voornamelijk omdat de school dat stimuleert. Dat was voor hun één van de redenen om aan de bel te trekken. "We willen andere ouders waarschuwen; kijk er mee uit! Zorg dat er eerst degelijk onderzoek wordt gedaan. En als je kind wel Ritalin moet slikken, dan moet het daarnaast goed begeleid worden," zegt Sigrid fel. "Het is triest dat het nu op deze manier kan gaan. Want kinderen die echt ADHD hebben, komen hierdoor in de verdrukking. Ik denk dat Ritalin voor hen wel degelijk goed is. Het zoontje van een vriendin van mij slikt het om die reden ook, en hij heeft er echt veel baat bij." 

Een eventuele overplaatsing naar een andere school is vrijwel uitgesloten, de wachtlijsten voor het Speciaal Onderwijs zijn, zoals bekend, meters lang. Maar de gedesillusioneerdheid van de ouders van Bas en Oliver is groot.

Om privacyredenen zijn de namen van de betrokkenen veranderd.

Monique Montanus, redactrice J/M

© J/M / Weekbladpers Tijdschriften 2000

Nabestelling ADHD-themanummer J/M:

U kunt, zolang de voorraad strekt, het oktobernummer van J/M
nabestellen voor f 7,95 plus f 1,50 portokosten ( is f 9, 45 totaal).


U kunt hiervoor bellen naar de redactie van J/M:

020 - 55 18 406

en vragen naar Hannelore Peeters of Suzanne Beynon.


  Zie ook het ADHD-themanummer van Psychologie Magazine oktober 2000:   
  De hersenstorm  


Dit artikel is voor het eerst verschenen op Internet op adhd-land met toestemming van de redactie van J/M.

Opname van dit artikel in ons archief betekent niet dat de redactie van adhd-land of de ADHD stichting het eens zouden zijn met de in deze uitgave van J/M gedane uitspraken of instaan voor de juistheid van daar gegeven informatie.

Zoek in geval van twijfel contact met een bevoegd hulpverlener en voer wijzigingen in voorgeschreven medicatie niet door zonder overleg met de voorschrijvend arts. 

Overname op andere webpagina's alleen toegestaan als de volledige tekst wordt overgenomen (inclusief deze voettekst)

(5 mei 2001)

© J/M  /  ADHD stichting 2001

Vragen & opmerkingen? Stuur een bericht aan de redactie

adhd-land is een initiatief van de ADHD stichting