Wat ik vanavond samen met mijn man
gezien heb is zo herkenbaar! De mensen die dit programma
hebben gemaakt weten hoe het er in het echt toe gaat.Echt
heel goed. De ruzies, de verwijten, de hopeloosheid, het
gewinkel van de ene hulpverlener naar de ander, de
arrogantie van de artsen die alles beter weten dan wij die
er dagelijks mee te maken hebben. Laat ze maar eens
verplicht een dag meedraaien in ons gezin!
We hebben zelfs meegemaakt dat een
psycholoog van het Riagg het niet nodig vond om ons
kind te zien, want het ging om onze 'manier van opvoeden en
de onderlinge relatie'! Gelukkig is nu de diagnose gesteld
door een deskundige kinderarts,die er veel over heeft
gelezen. Hij helpt ons echt.
Maar de situatie op school is nog
rampzalig. Ze vinden dat ondanks haar handicap onze dochter
gewoon mee moet doen in de klas, zelf als het voor haar
onmogelijk is om bijvoorbeeld een uur lang stil te zitten
luisteren. Misschien moet ze nu toch naar het speciale
onderwijs.
We zijn heel benieuwd hoe het gaat
aflopen met Danny en de familie. Wel vonden wij dat de
moeilijke situatie van het zusje niet voldoende uit de verf
kwam. Onze twee zoontjes hebben het heel moeilijk met hun
zusje! Maar toch zouden ze haar ook weer niet willen missen,
voor geen goud.
Gelukkig kan onze 'Danny' af en toe
een weekend logeren bij een tante en oom van haar, die
gelukkig heel goed snappen wat ze aanmoeten met een meisje
met ADHD. Zo kunnen de andere twee kinderen in ons gezin
even de aandacht krijgen waar zij ook recht op hebben!
Bedankt voor de informatie op adhd-land.
Vaak printen we iets uit om te laten lezen aan iemand die er
niets van begrijpt!
Een moeder
(bereikbaar via de redactie
van adhd-land)